Robert Mugabe: Victim or villain?

By Amengeo Amengeo

When sharks smell blood, they go into a feeding frenzy and attack relentlessly. There is feeding frenzy about Zimbabwe that preceded the June 27 run-off elections.

Thwarted in their bid to install their man Morgan Tsvangirai in power, the forces of Western neo-colonialism continue to ratchet up media pressure. Some African leaders seem to have bought into this propaganda campaign.

Stories in the Western Press about "Government-sanctioned violence" in Zimbabwe focus on lurid details quoting one-sided and opinionated anonymous sources without much verifiable data.

Remember the gory reports about Saddam’s troops in Kuwait during the first Gulf War bayoneting babies in their incubators? Many of these stories later turned out to be fabrications. The same type of campaign is operating in Zimbabwe now.

Could the violence have been orchestrated by external forces attempting to force a crisis of chaos, thereby justifying intervention? Mugabe’s suspension of aid agencies’ involvement was a matter of national survival. The outspoken comments of the US ambassador went beyond his purview as a resident diplomat and entered the restricted area of direct interference in a sovereign country’s internal affairs.

The struggle for control of Zimbabwe has never been about democracy. We need to be absolutely clear about that. The struggle for control of Zimbabwe is about, and has always been about whether Africans will rule themselves or be subordinated to the dictates and whims of Western powers.

When one considers there are at least half a dozen African leaders who actually brutalise their people and have ruled their respective countries without any pretensions about democracy for longer than Mugabe, the question must be asked: why, then Mugabe?

There is a trend across Africa among certain sectors, to dismiss and devalue the ideology and values of the liberation struggle, values which encompassed the quest for freedom from foreign rule (which was a thousand times worse than anything any African dictator could dream up today. King Leopold of Belgium, for example, butchered 10 million Congolese during the scramble for Africa at the turn of the last century), the search for an African identity and ultimately, continental unification.

The implication of that struggle has never been lost on Western strategic planners — for a unified Africa, in control of vast human and natural resources, land space three times the size of the United States of America, could evolve into a military and economic giant as has China in recent years.

The implications of this vision, with the psychological consequences for Africans the world over living on the margins of societies they inhabit on sufferance in Europe and America, are world-changing. Thus, buds that sprout must be torn up like weeds before their roots can anchor and spread. Zimbabwe is such a bud.

Whatever his shortcomings, Mugabe has consistently and unequivocally stood for African independence and has demonstrated his pan-African convictions by intervening on behalf of the government of the late Laurent Kabila in the Democratic Republic of Congo when it was attacked by forces backed by Western economic interests.

Mugabe’s stance vis-à-vis the West has its justification based on sound historical reasons. When the European nations scrambled for Africa’s resources at the turn of the last century, Cecil Rhodes, the quintessential British imperialist (who presumptuously stamped his name on an African country) sent in his mercenaries and freebooters, butchered the Ndebele and Shona, the original owners of the land.

The Africans resisted fiercely inspired by Nehanda, a divine woman (later hung by the whites for daring to inspire and resist) but were decimated by the maxim machine gun, a new weapon against which they had no defence. African lands were then apportioned to the invaders and Africans were dispossessed of and driven off their lands.

When Mugabe took back the lands from the whites in 2000, he was acting legitimately and righting a century-old wrong. Talk about the "rule of law" and that he should have followed legal protocol is absolute nonsense — for when Rhodes’ thieves and mercenaries invaded, they exercised no legalities, but simply killed and stole the land just as their contemporaries had done with the indigenous people of America and Australia.

As the so-called Rhodesians, faced defeat by Mugabe’s guerrilla armies, Britain, which had previously refused to intervene on behalf of the Africans against their "kith and kin", scrambled to arrange a peace deal before suffering a humiliating defeat. The warring parties were invited to Lancaster House in London where the British bugged the hotel rooms of the Africans and thus checkmated their best moves. The British promised to fund the land reform, which was the casus belli for the war, but typically had no intentions of so doing. In 2000, faced with a rising demand for land reform, Mugabe acted.

This was unforgiveable.

As Cuba remains unforgiveable for manifesting independence, so does Zimbabwe remain unforgivable for exercising her right to reclaim land that rightfully belongs to Africans. Behind all the high-flown talk about "property rights" and the "rule of law" lies white racism, a sense of white entitlement, and that Africans have no right to redress the wrongs perpetrated against them so brutally and for so long.

The West, especially Britain, the US, Australia and other Europeans have no right to lecture Africans about rights and the "rule of law" given the history of their depredations — slavery, theft of lands, extermination of the Tasmanians by the Australians and genocide by the Germans against the Herero.

As African heads of state and government resolved at the recently held African Union summit in Egypt, Zimbabwe’s problems are African problems and must be solved by Africans. Tsvangirai’s running to Western capitals like a petulant schoolchild complaining about Mugabe is giving the West an excuse to intervene in Zimbabwe’s affairs or perhaps he is truly their puppet and has to report to his masters. It is very curious that the West announced his victory ahead of even exit polls.

Frustrated by the failure of their man to win an outright victory, the West has ratcheted up the pressure in the hopes of precipitating a crisis which would allow them to intervene more directly. Mugabe’s pre-emptive move against the aid agencies [which have the perfect cover for espionage] has taken critical pieces off the board. Africans need to understand that is a test of their sovereignty and independence. If Mugabe’s independent voice can be stilled by Western intervention, propaganda and the collusion of local puppets, then Africa’s independence becomes meaningless.

Africa can solve its own problems and it needs to assertively tell the West this. Mbeki’s quiet diplomacy is an attempt to find African solutions and avoid violence and chaos, for the people of Zimbabwe refused to ride off into the sunset and give the country to a man who cavorts about Western capitals calling for sanctions and intervention against his own country and seems to speak from a script that echoes the detractors of the Government.

Zimbabwe’s problems are not intractable and they can be solved by Africans working together, but the region’s leaders need to speak with one voice as they did at the just-ended AU Summit, and unequivocally told the West to leave Africa alone to resolve the Zimbabwean situation, whether by a unity government or some cession of power.

Unfortunately, Tsvangirai continues to compromise his credibility by appearing as the West’s man. We need not to be befuddled by talk of "democracy" which the West insists on when it meets their interests.

Zimbabwe, we must never, never forget, is really about one defiant black man taking back what was stolen from his people as was his right to do. Africans have no reason to be ashamed of this. — The African Executive.

l Amengeo Amengeo is a specialist in Spanish, Latin American, Caribbean as well as African history. He has also been a journalist, civil servant and graphic artist.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe : Victime ou bandit ?
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Robert Mugabe : Victime ou bandit ?

Par Amengeo Amengeo

quand les requins sentent le sang, ils entrent dans une frénésie de alimentation et attaquent implacablement. Là alimente la frénésie au sujet du Zimbabwe qui a précédé les élections d'écoulement du 27 juin.

Contrecarré dans leur offre pour installer leur homme Morgan Tsvangirai dans la puissance, les forces du néo--colonialisme occidental continuent au rachet vers le haut de la pression de médias. Quelques chefs africains semblent avoir acheté dans cette campagne de propagande.

Les histoires dans la pression occidentale au sujet de « Gouvernement-ont sanctionné la violence » au foyer du Zimbabwe sur les détails sinistres citant des sources anonymes recto et persistantes sans données beaucoup vérifiables.

Rappelez-vous les rapports sanglants au sujet des troupes de Saddam au Kowéit pendant les premiers bébés bayoneting de la guerre du Golfe dans des leurs incubateurs ? Plusieurs de ces histoires plus tard se sont avérées être des fabrications. Le même type de campagne fonctionne au Zimbabwe maintenant.

La violence pourrait-elle avoir été orchestrée par les forces externes essayant de forcer une crise de chaos, justifiant de ce fait l'intervention ? La suspension de Mugabe participation d'aide d'agences' était une question de survie nationale. Les commentaires francs de l'ambassadeur des USA ont dépassé sa portée en tant que diplomate résident et sont entrés dans le domaine restreint de l'interférence directe dans les affaires internes d'un pays souverain.

La lutte pour la commande du Zimbabwe n'a jamais été au sujet de démocratie. Nous devons être absolument certains à ce sujet. La lutte pour la commande du Zimbabwe est environ, et a toujours été environ si les Africains se régneront ou seront subordonnés aux préceptes et aux caprices des puissances occidentales.

Quand on considère il y a au moins d'une demi-douzaine de chefs africains que réellement le brutalise leurs personnes et n'ont régné leurs pays respectifs sans aucune prétension au sujet de démocratie pour plus longtemps qu'on doit demander Mugabe, la question : pourquoi, puis Mugabe ?

Il y a une tendance à travers l'Afrique parmi certains secteurs, d'écarter et dévaluer l'idéologie et les valeurs de la libération luttez, les valeurs qui ont entouré la recherche pour l'absence de la règle étrangère (qui était mille fois plus mauvaise que quelque chose n'importe quel dictateur africain pourrait rêver vers le haut aujourd'hui. Le Roi Leopold de la Belgique, par exemple, a envoyé à la boucherie 10 millions de Congolais pendant la bousculade pour l'Afrique à la fin du dernier siècle), la recherche d'une identité africaine et finalement, unification continentale.

L'implication de cette lutte n'a été jamais perdue sur les planificateurs stratégiques occidentaux - pour l'Afrique unifiée, dans la commande de vastes ressources naturelles humaines et, l'espace trois de terre fois la taille des Etats-Unis d'Amérique, pourrait se transformer en un géant militaire et économique comme a la Chine ces dernières années.

Les implications de cette vision, avec les conséquences psychologiques pour des Africains la vie finie du monde sur les marges des sociétés qu'elles habitent sur la tolérance en Europe et l'Amérique, monde-changent. Ainsi, bourgeons que la pousse doit être déchiré comme des herbes avant que leurs racines puissent ancrer et écarter. Le Zimbabwe est un tel bourgeon.

Celui qui ses imperfections, Mugabe uniformément et sans équivoque ait représenté l'indépendance africaine et ait démontré ses convictions casserole-Africaines par l'intervention au nom du gouvernement de défunt Laurent Kabila dans la République démocratique du Congo quand elle a été attaquée par des forces soutenues par des intérêts économiques occidentaux.

La position de Mugabe vis-à-vis de l'ouest a sa justification basée sur des raisons historiques saines. Quand les nations européennes brouillées pour les ressources de l'Afrique à la fin du dernier siècle, Cecil Rhodes, l'impérialiste britannique quintessenciel (qui a presumptuously embouti son nom sur un pays africain) introduit ses mercennaires et freebooters, envoyés à la boucherie le Ndebele et le Shona, les propriétaires originaux de la terre.

Les Africains ont résisté violemment inspiré par Nehanda, une femme divine (plus tard accrochée par les blancs pour qu'audacieux inspire et pour résiste) mais ont été décimés par la mitrailleuse de maxime, une nouvelle arme contre laquelle ils n'a eu aucune défense. Des terres africaines ont été alors réparties aux envahisseurs et des Africains ont été dépossédés de et éliminés leurs terres.

Quand Mugabe a rapporté les terres des blancs en 2000, il agissait légitimement et redressait un mal vieux d'un siècle. Parlez de la « règle de la loi » et ce qu'il devrait avoir suivi le protocole légal est non-sens absolu - pour quand voleurs et mercennaires de Rhodes les' ont envahi, ils n'ont exercé aucune légalité, mais simplement tué et étole la terre juste comme leurs contemporains avaient fait avec le peuple autochtone de l'Amérique et de l'Australie.

Comme prétendu Rhodesians, défaite faite face par les armées du guérillero de Mugabe, Grande-Bretagne, qui avait précédemment refusé d'intervenir au nom des Africains contre leur « kith et des parents », brouillée pour arranger une affaire de paix avant de souffrir une défaite humiliante. Les parties faisantes la guerre ont été invitées à la Chambre de Lancaster à Londres où les Anglais ont désinsectisé les salles d'hôtel des Africains et ont ainsi fait échec et mat leurs meilleurs mouvements. Les Anglais promis pour placer la réforme de terre, qui était le belli de casus pour la guerre, mais n'ont typiquement eu aucune intention de faire ainsi. En 2000, confronté à une demande se levante de réforme de terre, Mugabe a agi.

C'était impardonnable.

Pendant que le Cuba reste impardonnable pour l'indépendance de manifestation, ainsi fait le Zimbabwe restent impardonnable pour exercer sa droite de reprendre la terre qui appartient légitime aux Africains. Derrière tout ampoulé parlez des « droites de propriété » et la « règle de la loi » se trouve le racisme blanc, un sens du droit blanc, et cela des Africains n'ont aucun droit à la réparation que les maux ont commise contre elles tellement brutalement et pour tellement longtemps.

L'ouest, particulièrement Grande-Bretagne, les USA, l'Australie et d'autres Européens n'ont aucun droit de parler des Africains au sujet des droites et de la « règle de la loi » donnée l'histoire de leurs déprédations - esclavage, vol des terres, extermination du Tasmanians par les Australiens et génocide par les Allemands contre le Herero.

Car africain les chefs d'Etat et le gouvernement résolus au sommet africain récemment jugé des syndicats des problèmes en Egypte, Zimbabwe sont des problèmes africains et doivent être résolus par Africans. Le fonctionnement de Tsvangirai aux capitaux occidentaux comme un écolier irritable se plaignant au sujet de Mugabe donne à l'ouest une excuse pour intervenir dans les affaires du Zimbabwe ou peut-être il est vraiment leur marionnette et doit faire rapport à ses maîtres. Il est très curieux que l'ouest ait annoncé sa victoire en avant des scrutins égaux de sortie.

Frustré par le manque de leur homme de gagner une victoire pure, l'ouest a ratcheted vers le haut de la pression dans les espoirs de précipiter une crise qui leur permettrait d'intervenir plus directement. Le mouvement de préemption de Mugabe contre les agences d'aide [qui ont la couverture parfaite pour l'espionnage] a pris les morceaux critiques outre du conseil. Les Africains doivent comprendre qui est un essai de la leur souveraineté et indépendance. Si la voix indépendante de Mugabe peut être calmée par intervention occidentale, propagande et la connivence des marionnettes locales, alors l'indépendance de l'Afrique devient sans signification.

L'Afrique peut résoudre ses propres problèmes et elle doit indiquer assertively à l'ouest ceci. La diplomatie tranquille de Mbeki est une tentative de trouver les solutions africaines et d'éviter la violence et le chaos, parce que le peuple du Zimbabwe refusé pour monter au loin dans le coucher du soleil et pour donner le pays à un homme qui cabriole au sujet des capitaux occidentaux réclamant des sanctions et l'intervention contre son propre pays et semble parler d'un manuscrit qui fait écho les détracteurs du gouvernement.

Les problèmes du Zimbabwe ne sont pas insurmontables et ils peuvent être résolus par Africans travaillant ensemble, mais les chefs de la région doivent parler d'une seule voix comme ils ont fait au sommet juste-fini d'AU, et ont sans équivoque dit l'ouest de laisser l'Afrique seule pour résoudre la situation zimbabwéenne, par un gouvernement d'unité ou une certaine cession de puissance.

Malheureusement, Tsvangirai continue à compromettre sa crédibilité en apparaissant en tant qu'homme occidental. Nous n'avons pas besoin d'être stupéfiés par l'entretien de la « démocratie » que l'ouest insiste pour le moment où il rencontre leurs intérêts.

Le Zimbabwe, nous devons jamais, ne jamais oublier, est vraiment environ un homme noir provoquant rapportant ce qui a été volé de ses personnes de même que sa droite de faire. Les Africains n'ont aucune raison d'avoir honte de ceci. - Le directeur africain.

l Amengeo Amengeo est un spécialiste dans espagnol, latino-américain, les Caraïbes aussi bien que l'histoire africaine. Il a également été un journaliste, un fonctionnaire et un artiste de graphique.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Roberto Mugabe: ¿Víctima o bandido?
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Roberto Mugabe: ¿Víctima o bandido?

Por Amengeo Amengeo

cuando los tiburones huelen sangre, entran un frenesí de alimentación y atacan implacablemente. Está alimentando frenesí sobre Zimbabwe que precedió las elecciones de la salida del 27 de junio.

Frustrado en su oferta para instalar a su hombre Morgan Tsvangirai en energía, las fuerzas del neo-colonialismo occidental continúan al trinquete encima de la presión de los medios. Algunos líderes africanos se parecen haber comprado en esta campaña de la propaganda.

Las historias en la prensa occidental sobre “Gobierno-sancionaron violencia” en el foco de Zimbabwe en cotizar espeluznante de los detalles unilateral y opinionated fuentes anónimas sin datos mucho comprobables.

¿Recuerde los informes sangrientos sobre las tropas de Saddam en Kuwait durante los primeros bebés bayoneting de la guerra del Golfo en sus incubadoras? Muchas de estas historias resultaron más adelante ser fabricaciones. El mismo tipo de campaña ahora está funcionando en Zimbabwe.

¿Se habría podido la violencia orquestrar por las fuerzas externas que procuraban forzar una crisis del caos, de tal modo justificando la intervención? La suspensión de Mugabe implicación de las agencias de la ayuda' era una cuestión de supervivencia nacional. Los comentarios abiertos del embajador de los E.E.U.U. fueron más allá de su articulado como diplomata residente y entraron en el área restricta de interferencia directa en los asuntos internos de un país soberano.

La lucha para el control de Zimbabwe nunca ha estado sobre democracia. Necesitamos estar absolutamente claros sobre ése. La lucha para el control de Zimbabwe es alrededor, y ha sido siempre alrededor si los africanos se gobernarán o serán subordinados a los dictados y a los caprichos de energías occidentales.

Cuando uno considera hay por lo menos media docena de los líderes africanos que realmente el brutalise su gente y ha gobernado sus países respectivos sin ningunos pretensions sobre la democracia para más de largo que Mugabe, la pregunta debe ser pedido: ¿por qué, entonces Mugabe?

Hay una tendencia a través de África entre ciertos sectores, de despedir y devaluar la ideología y los valores de la liberación luche, los valores que abarcaron la búsqueda para la libertad de la regla extranjera (que era mil veces peor que cualquier cosa cualquier dictador africano podría soñar para arriba hoy. Rey Leopold de Bélgica, por ejemplo, mató 10 millones de Congolese durante el despegue en tiempo mínimo para África al final del siglo pasado), la búsqueda para una identidad africana y en última instancia, unificación continental.

La implicación de esa lucha nunca no se ha perdido en planificadores estratégicos occidentales - para una África unificada, en el control de recursos humanos y naturales extensos, el espacio tres de la tierra por el tamaño de los Estados Unidos de América, podría desarrollarse en un gigante militar y económico como tiene China estos últimos años.

Las implicaciones de esta visión, con las consecuencias psicologicas para los africanos la vida excesiva del mundo en los márgenes de sociedades que habitan en sufferance en Europa y América, mundo-está cambiando. Así, brotes que el brote se debe rasgar para arriba como malas hierbas antes de que sus raíces puedan anclar y separarse. Zimbabwe es tal brote.

Lo que sus defectos, Mugabe han estado parados constantemente e inequívoco para la independencia africana y han demostrado sus convicciones cacerola-Africanas interviniendo a nombre del gobierno de último Laurent Kabila en la república democrática de Congo cuando fue atacada por las fuerzas movidas hacia atrás por intereses económicos occidentales.

La postura de Mugabe en relación al oeste tiene su justificación basada en razones históricas sanas. Cuando las naciones europeas revueltas para los recursos al final del siglo pasado, Cecil Rhodes de África, el imperialista británico quintessential (quién presumptuously estampó su nombre en un país africano) enviaron en sus mercenarios y freebooters, matados el Ndebele y el Shona, los dueños originales de la tierra.

La ametralladora de la máxima diezmaron a los africanos opuestos inspirados ferozmente por Nehanda, una mujer divina (colgada más adelante por los blancos para que atrevido inspire y resista) pero, una arma nueva contra la cual ellos no tenía ninguna defensa. Las tierras africanas entonces fueron repartidas a los invasores y los africanos dispossessed de y fueron eliminados sus tierras.

Cuando Mugabe tomó detrás las tierras de los blancos en 2000, él actuaba legítimo y enderezaba un mal centenario. Hable de la “regla de la ley” y ése que él debe haber seguido protocolo legal es absurdo absoluto - para cuando ladrones y los mercenarios de Rhodes los' invadidos, ellos no ejercitaron ninguna legalidad, pero matado simplemente y estola la tierra apenas como sus contemporáneos habían hecho con la gente indígena de América y de Australia.

Como el Rhodesians supuesto, derrota hecha frente de los ejércitos del guerrilla de Mugabe, Gran Bretaña, que había rechazado previamente intervenir a nombre de los africanos contra su “kith y de los parentescos”, revuelta arreglar un reparto de la paz antes de sufrir una derrota de humillación. Los partidos que guerreaban fueron invitados a la casa de Lancaster en Londres en donde los Británicos desinsectaron los cuartos del hotel de los africanos y dieron jaque mate así sus mejores movimientos. Los Británicos prometieron financiar la reforma de la tierra, que era el belli del casus para la guerra, pero no tenían típicamente ninguna intención tan de hacer. En 2000, hecho frente con una demanda de levantamiento para la reforma de la tierra, Mugabe actuaba.

Esto era imperdonable.

Mientras que Cuba sigue siendo imperdonable para la independencia que manifiesta, así que hace Zimbabwe sigue siendo imperdonable para ejercitar la su derecha de reclamar la tierra que legítimo pertenece a los africanos. Detrás de todo el high-flown hable de las “derechas de característica” y la “regla de la ley” miente el racismo blanco, un sentido del derecho blanco, y ésa los africanos no tiene ninguna derecha a la compensación que los males perpetraron contra ellas tan brutal y para tan de largo.

El oeste, especialmente Gran Bretaña, los E.E.U.U., Australia y otros europeos no tiene ninguna derecha de dar una conferencia a los africanos sobre las derechas y la “regla de la ley” dada la historia de sus depredations - esclavitud, hurto de tierras, exterminación del Tasmanians por los australianos y genocidio por los alemanes contra el Herero.

Pues africano los jefes de estado y gobierno resueltos en la cumbre africana recientemente sostenida de la unión en los problemas de Egipto, Zimbabwe son problemas africanos y se deben solucionar por africans. El funcionamiento de Tsvangirai a los capitales occidentales como un alumno petulant que se queja por Mugabe está dando a oeste una excusa para intervenir en los asuntos de Zimbabwe o quizás él es verdad su marioneta y tiene que divulgar a sus amos. Es muy curioso que el oeste anunció su victoria delante de encuestas uniformes de la salida.

Frustrado por la falta de su hombre de ganar una victoria absoluta, el oeste tiene ratcheted encima de la presión en las esperanzas de precipitar una crisis que permitiría que intervinieran más directamente. El movimiento con derecho preferente de Mugabe contra las agencias de la ayuda [que tienen la cubierta perfecta para el espionaje] ha tomado pedazos críticos del tablero. Los africanos necesitan entender que es una prueba de su soberanía e independencia. Si la voz independiente de Mugabe se puede calmar por la intervención occidental, propaganda y la colusión de marionetas locales, después la independencia de África llega a ser sin setido.

África puede solucionar sus propios problemas y necesita assertively decir al oeste esto. La diplomacia reservada de Mbeki es una tentativa de encontrar soluciones africanas y de evitar violencia y caos, porque la gente de Zimbabwe rechazada para montar apagado en la puesta del sol y para dar el país a un hombre que cavorts sobre los capitales occidentales que llaman para las sanciones y la intervención contra su propio país y se parezca hablar de una escritura que repita a detractores del gobierno.

Los problemas de Zimbabwe no son insuperables y pueden ser solucionados por africans que trabaja juntos, pero los líderes de la región necesitan hablar con una voz como hicieron en la cumbre apenas-terminada del AU, y dijeron inequívoco el oeste salir de África sola para resolver la situación de Zimbabwean, sea por un gobierno de la unidad o un cierto cession de la energía.

Desafortunadamente, Tsvangirai continúa comprometiendo su credibilidad apareciendo como el hombre del oeste. No necesitamos befuddled por la charla de la “democracia” que el oeste insiste en cuando resuelve sus intereses.

Zimbabwe, debemos nunca, nunca olvidarnos, somos realmente cerca de un hombre negro desafiante que toma detrás qué fue robada de su gente al igual que la su derecha de hacer. Los africanos no tienen ninguna razón de estar avergonzados de esto. - El ejecutivo africano.

l Amengeo Amengeo es especialista en español, latinoamericano, el Caribe así como historia africana. Él también ha sido periodista, funcionario y artista del gráfico.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe: Vittima o furfante?
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Robert Mugabe: Vittima o furfante?

Da Amengeo Amengeo

quando gli squali sentono l'odore dell'anima, entrano in un frenzy d'alimentazione ed attacano relentlessly. Sta alimentando il frenzy circa lo Zimbabwe che ha preceduto le elezioni dello scolo del 27 giugno.

Contrastato nella loro offerta per installare il loro uomo Morgan Tsvangirai nell'alimentazione, le forze del neo-colonialismo occidentale continuano ad arponare la pressione di mezzi. Alcuni capi africani sembrano comprare in questa campagna di propaganda.

Le storia nella pressa occidentale circa “Governo-sanctioned la violenza„ nel fuoco dello Zimbabwe sulla citazione lurid dei particolari su un solo lato e opinionated le fonti anonime senza dati molto verificabili.

Ricordi dei rapporti gory circa le truppe del Saddam nel Kuwait durante i primi bambini bayoneting di guerra di golfo in loro incubatrici? Molte di queste storia più successivamente sono risultato essere montaggi. Lo stesso tipo di campagna ora sta funzionando nello Zimbabwe.

Potrebbe la violenza essere disposta dalle forze esterne che tentano di forzare una crisi di caos, quindi giustificante l'intervento? La sospensione del Mugabe partecipazione delle agenzie del sussidio' era un aspetto della sopravvivenza nazionale. Le osservazioni franche dell'ambasciatore degli Stati Uniti sono andato oltre il suo campo come diplomatico residente ed hanno entrato nella zona limitata di interferenza diretta negli affari interni del paese sovrano.

La lotta per controllo dello Zimbabwe non è stata mai circa la democrazia. Dobbiamo essere assolutamente chiari a tale proposito. La lotta per controllo dello Zimbabwe è circa e sempre è stata circa se gli Africani si regoleranno o saranno subordinati ai dettami ed ai whims delle alimentazioni occidentali.

Quando si considera ci è almeno mezza dozzina dei capi africani che realmente il brutalise la loro gente ed ha regolato i loro paesi rispettivi senza alcuni pretensions circa la democrazia per più lungamente di Mugabe, la domanda deve essere chiesto: perchè, allora Mugabe?

Ci è una tendenza attraverso l'Africa fra determinati settori, allontanare e svalutare l'ideologia ed i valori della liberazione lotti, valori che hanno compreso la ricerca per la libertà dalla regola straniera (che era mille volte più difettosa di qualche cosa tutto il dictator africano potrebbe sognare oggi in su. Il re Leopold del Belgio, per esempio, ha macellato 10 milione Congolese durante lo scramble per l'Africa alla fine del secolo scorso), la ricerca di un'identità africana ed infine, l'unificazione continentale.

L'implicazione di quella lotta non è stata persa mai sui pianificatori strategici occidentali - per l'Africa unificata, nel controllo delle risorse naturali umane ed ampie, lo spazio tre della terra volte il formato degli Stati Uniti d'America, potrebbe evolversi in un gigante militare ed economico come ha Cina negli ultimi anni.

Implicazioni di questa visione, con le conseguenze psicologiche per gli Africani la vita eccessiva del mondo sui margini delle società che abitano su sufferance in Europa e l'America, mondo-sta cambiando. Quindi, germogli che il germoglio deve essere strappato in su come le erbacce prima che le loro radici possano ancorare e spargersi. Lo Zimbabwe è un tal germoglio.

Qualunque le sue imperfezioni, Mugabe ha corrisposto costantemente ed inequivocabilmente ad indipendenza africana ed ha dimostrato le sue convinzioni vaschetta-Africane intervenendo a nome del governo di Laurent Kabila ritardato nella Repubblica democratica di Congo quando è stata attacata dalle forze sostenute dagli interessi economici occidentali.

La posizione del Mugabe di fronte all'ovest ha relativa giustificazione basata sui motivi storici sani. Quando le nazioni europee scrambled per le risorse alla fine del secolo scorso, Cecil Rhodes dell'Africa, il imperialist britannico quintessential (chi presumptuously ha timbrato il suo nome su un paese africano) hanno introdotto i suoi mercenaries e freebooters, macellati il Ndebele e lo Shona, i proprietari originali della terra.

Gli Africani hanno resistito a ispirato ferocemente da Nehanda, una donna divine (più successivamente appesa dai bianchi affinchè daring ispirassero e per resistere a) ma sono stati decimati dalla pistola di macchina di massimo, una nuova arma contro cui non ha avuta difesa. Le terre africane allora sono state suddivise ai invaders e gli Africani dispossessed di e sono stati eliminati le loro terre.

Quando Mugabe ha preso indietro le terre dai bianchi in 2000, stava comportando legittimamente e stava radrizzando un torto di cento anni. Parli “della norma di legge„ e quella che dovrebbe seguire il protocollo legale è assurdità assoluta - per quando i ladri ed i mercenaries del Rhodes' hanno invaso, non hanno esercitato le legalità, ma ucciso semplicemente e stola la terra appena come i loro contemporanei avevano fatto con la gente indigena dell'America e dell'Australia.

Come il cosiddetto Rhodesians, sconfitta affrontata dagli eserciti del guerrigliero del Mugabe, Gran-Bretagna, che precedentemente aveva rifiutato di intervenire a nome degli Africani contro il loro “kith e delle parentele„, scrambled organizzare un affare di pace prima della sofferenza della sconfitta d'umiliazione. I partiti facenti la guerra sono stati invitati alla Camera de Lancaster a Londra in cui i Britannici hanno ostacolato le stanze dell'hotel degli Africani e così checkmated i loro movimenti migliori. I Britannici hanno promesso di costituire un fondo per la riforma della terra, che era il belli di casus per la guerra, ma tipicamente non hanno avuti intenzioni così di fare. In 2000, affrontato ad una richiesta aumentante della riforma della terra, Mugabe si è comportato.

Ciò era unforgivable.

Mentre la Cuba rimane unforgivable per indipendenza di manifestazione, in modo da fa lo Zimbabwe rimane unforgivable per esercitare la sua destra riprendere la terra che legittimo appartiene agli Africani. Dietro tutto il high-flown parli “dei diritti di proprietà„ e “la norma di legge„ si trova il razzismo bianco, un senso di autorizzazione bianca e quella Africani non ha destra a riparazione ch'i torti perpetrated così brutalmente contro di loro e per così lungamente.

L'ovest, particolarmente Gran-Bretagna, gli Stati Uniti, l'Australia ed altri Europei non ha destra parlare gli Africani circa i diritti e “la norma di legge„ data la storia dei loro depredations - slavery, furto delle terre, sterminio del Tasmanians dagli australiani e genocide dai tedeschi contro il Herero.

Poichè i capi di stato africani e governo risolto alla sommità africana recentemente tenuta del sindacato nell'Egitto, i problemi dello Zimbabwe sono problemi africani e devono essere risolti da Africans. Il funzionamento del Tsvangirai ai capitali occidentali come uno scolaro petulant che protesta circa Mugabe sta dando all'ovest una giustificazione per intervenire negli affari dello Zimbabwe o forse è allineare il loro puppet e deve segnalare ai suoi padroni. È molto curioso che l'ovest ha annunciato la sua vittoria davanti allo scrutinio uniforme dell'uscita.

Frustrato tramite l'omissione del loro uomo di vincere una vittoria autentica, l'ovest ha arponato la pressione nelle speranze di precipitazione della crisi che li permetterebbe di intervenire più direttamente. Il movimento preventivo del Mugabe contro le agenzie del sussidio [che hanno la copertura perfetta per spionaggio] ha preso le parti critiche fuori del bordo. Gli Africani devono capire che è una prova della loro sovranità ed indipendenza. Se la voce indipendente del Mugabe può essere calmata tramite intervento occidentale, la propaganda e la collusione dei puppets locali, quindi l'indipendenza dell'Africa diventa insignificante.

L'Africa può risolvere i relativi propri problemi e deve assertively dire all'ovest a questa. La diplomazia calma del Mbeki è un tentativo di trovare le soluzioni africane e di evitare la violenza ed il caos, dato che la gente dello Zimbabwe rifiutata per guidare fuori nel tramonto e per dare il paese ad un uomo che cavorts circa i capitali occidentali che richiedono le sanzioni e l'intervento contro il suo proprio paese e sembra parlare da uno scritto che echeggia i detrattori del governo.

I problemi dello Zimbabwe non sono insolubili e possono essere risolti da Africans che lavora insieme, ma i capi della regione devono parlare con una voce come hanno fatto alla sommità appena-conclusa dell'AU ed inequivocabilmente hanno detto all'ovest di lasciare l'Africa sola per risolvere la situazione di Zimbabwean, sia da un governo di unità o da un certo cession di alimentazione.

Purtroppo, Tsvangirai continua a compromettere la sua credibilità comparendo come l'uomo ad ovest. Non dobbiamo befuddled dal colloquio “della democrazia„ che l'ovest insiste su quando viene a contatto dei loro interessi.

Lo Zimbabwe, dobbiamo, non dimenticarci mai mai, siamo realmente circa un uomo nero ribelle che prende indietro che cosa è stato rubato dalla sua gente come era la sua destra fare. Gli Africani non hanno motivo essere ashamed di questo. - L'esecutivo africano.

la l Amengeo Amengeo è un esperto in spagnolo, dell'America latina, i Caraibi così come storia africana. Inoltre è stato un giornalista, un funzionario e un artista del grafico.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe: Opfer oder Schuft?
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Robert Mugabe: Opfer oder Schuft?

Durch Amengeo Amengeo

, wenn Haifische Blut riechen, steigen sie in eine einziehende Raserei ein und greifen unnachgiebig an. Zieht Raserei über Zimbabwe ein, der die 27. Juni Abflußwahlen voranging.

Vereitelt in ihrem Angebot, um ihren Mann Morgan Tsvangirai in Energie anzubringen, fahren die Kräfte des westlichen Neo-kolonialismus zur Schaltklinke herauf Mitteldruck fort. Einige afrikanische Führer scheinen, diese Propagandakampagne akzeptiert zu haben.

Geschichten in der westlichen Presse über „Regierung-sanktionierten Gewalttätigkeit“ im Zimbabwe Fokus auf der lurid einseitigen Detailveranschlagung und opinionated anonyme Quellen ohne viel nachweisbare Daten.

Erinnern Sie sich die an gory Reports über Truppen Saddams in Kuwait während der ersten bayoneting Babys des Golf-Krieges in ihren Brutkasten? Viele dieser Geschichten fielen später aus, Herstellungen zu sein. Die gleiche Art der Kampagne funktioniert in Zimbabwe jetzt.

Könnte die Gewalttätigkeit durch die externen Kräfte instrumentiert worden sein, die versuchen, eine Krise von Chaos zu zwingen, dadurch sierechtfertigt sierechtfertigt Intervention? Aufhebung Mugabes der Hilfsmittelagenturen' Miteinbeziehung war eine Angelegenheit des nationalen überlebens. Die freimütigen Anmerkungen des US Botschafters gingen über seinem Geltungsbereich hinaus als Residentdiplomat und kamen den eingeschränkten Bereich der direkten Störung in den internen Angelegenheiten eines souveränen Landes.

Der Kampf zur Steuerung von Zimbabwe ist nie über Demokratie gewesen. Wir müssen über das absolut frei sein. Der Kampf zur Steuerung von Zimbabwe ist ungefähr und ist immer ungefähr gewesen, ob Afrikaner sich anordnen oder den Vorschriften und den Launen der westlichen Energien unterstellt werden.

Wenn man betrachtet, gibt es mindestens ein halbes Dutzend afrikanische Führer, denen wirklich brutalise ihre Leute und ihre jeweiligen Länder ohne irgendwelche Ansprüche über Demokratie für länger angeordnet haben, als Mugabe, die Frage gebeten werden muß: warum dann Mugabe?

Es gibt eine Tendenz über Afrika unter bestimmten Sektoren, zu entlassen und die Ideologie und die Werte der Befreiung abzuwerten kämpfen Sie, Werte, die die Suche nach Freiheit von der fremden Richtlinie umgaben (die tausendmal schlechter war, als alle jeder afrikanische Diktator oben heute träumen könnte. König Leopold von Belgien z.B. schlachtete 10 Million Congolese während der Jagt für Afrika an der Jahrhundertwende letzte), der Suche nach einer afrikanischen Identität und schließlich, kontinentale Vereinheitlichung.

Die Implikation dieses Kampfes ist nie auf westlichen strategischen Planern verloren worden - für ein vereinheitlichtes Afrika, in der Steuerung der beträchtlichen menschlichen und Naturresourcen, könnte Landraum drei mal die Größe der Staaten von Amerika, in einen militärischen und ökonomischen Riesen entwickeln, wie China in den letzten Jahren hat.

Die Implikationen dieses Anblicks, mit den psychologischen Konsequenzen für Afrikaner das Weltüberleben auf den Seitenrändern der Gesellschaften, die sie auf Duldung in Europa bewohnen und Amerika, Welt-ändert. So Knospen, die Sprößling wie Unkräuter oben heftig gezerrissen werden muß, bevor ihre Wurzeln befestigen und verbreiten können. Zimbabwe ist solch eine Knospe.

Was auch immer seine Fehler, Mugabe durchweg und unmißverständlich für afrikanische Unabhängigkeit und hat gezeigt seine Wanne-Afrikanischen überzeugungen gestanden ist, indem sie im Namen der Regierung späten Laurent Kabilas in die demokratische Republik vom Kongo eingriffen, als sie durch die Kräfte in Angriff genommen wurde, die durch westliche ökonomische Interessen unterstützt wurden.

Position Mugabes angesichts des Westens hat seine Rechtfertigung, die auf stichhaltigen historischen Gründen basiert. Als die europäischen Nationen, die für Betriebsmittel Afrikas an der Jahrhundertwende letzte, Cecil Rhodes, der fundamentale britische Imperialist durcheinandergemischt sind (wer presumptuously seinen Namen auf einem afrikanischen Land stempelte), in seine Söldner und in freebooters sendeten, geschlachtet dem Ndebele und dem Shona, den ursprünglichen Inhabern des Landes.

Die Afrikaner widerstanden wütend angespornt durch Nehanda, eine göttliche Frau (später gehangen durch das Weiß, damit verwegenes anspornt und widersteht), aber wurden durch die Maximemaschine Gewehr dezimiert, gegen die eine neue Waffe sie keine Verteidigung hatte. Afrikanische Länder wurden dann zu den Eindringlingen verteilt und Afrikaner wurden von enteignet und abgetrieben ihren Ländern.

Als Mugabe die Länder vom Weiß 2000 zurücknahm, fungierte er gesetzmaßig und berichtigte ein jahrhundertaltes Unrecht. Sprechen Sie über den „Rechtsgrundsatz“ und der, den er zugelassenem Protokoll gefolgt haben sollte, ist absoluter Unsinn - für, als die eingedrungenen Rhodes' Diebe und Söldner, sie keine Legalitäten ausübten, aber einfach getötet und Stola das Land, gerade wie ihre Zeitgenossen mit den eingeborenen Völkern von Amerika und von Australien getan hatten.

Als das sogenannte Rhodesians gegenübergestellte Niederlage durch Bandenkämpferarmeen Mugabes, Großbritannien, das vorher abgelehnt hatte, im Namen der Afrikaner gegen ihr „kith einzugreifen und der Stämme“, durcheinandergemischt ein Friedensabkommen ordnen, bevor eine demütigende Niederlage erlitten wird. Die warring Parteien wurden zum Lancaster Haus in London eingeladen, in dem die Briten die Hotelräume der Afrikaner abhörten und folglich ihre besten Bewegungen schachmatt setzten. Die Briten versprachen, die Landverbesserung zu finanzieren, die das casus belli für den Krieg war, aber hatten gewöhnlich keine Absichten von so tun. 2000 gegenübergestellt mit einer steigenden Nachfrage nach Landverbesserung, fungierte Mugabe.

Dieses war unverzeihlich.

Während Kuba für verkündende Unabhängigkeit unverzeihlich bleibt, also Zimbabwe bleiben unverzeihlich für die Ausübung ihres Rechtes, Land zurückzufordern tut, das rechtmäßig Afrikanern gehört. Hinter allem high-flown sprechen Sie „über Eigentumsrechte“ und der „Rechtsgrundsatz“ liegt weißer Rassismus, eine Richtung der weißen Bezeichnung, und der Afrikaner haben kein Abhilferecht, welches das Unrecht gegen sie so brutal und für so lang verübte.

Der Westen, besonders Großbritannien, die US, Australien und andere Europäer hat kein Recht, Afrikaner über Rechte und den „Rechtsgrundsatz“ zu konferieren die Geschichte ihrer Verwüstungen - Sklaverei, Diebstahl der Länder, Ausrottung des Tasmanians von den Australiern und Genozid von den Deutschen gegen den Herero gegeben.

Da afrikanisch, sind Staatsoberhäupter und Regierung behoben am vor kurzem gehaltenen afrikanischen Anschlußgipfel in Ägypten, Zimbabwes Probleme afrikanische Probleme und müssen von Africans gelöst werden. Betrieb Tsvangirais zu den westlichen Kapitalien wie einem gereizten Schulkind, das über Mugabe sich beschwert, gibt dem Westen eine Entschuldigung, um in Angelegenheiten Zimbabwes einzugreifen, oder möglicherweise ist er wirklich ihre Marionette und muß seine Meister berichten. Es ist sehr neugierig, daß der Westen seinen Sieg vor gleichmäßigen Ausgang Abstimmungen verkündete.

Frustriert durch die Störung ihres Mannes, einen völligen Sieg zu gewinnen, hat der Westen ratcheted herauf den Druck in den Hoffnungen des Ausfällens einer Krise, die sie direkt würde eingreifen lassen. Mugabes Vorkaufsbewegung gegen die Hilfsmittelagenturen [die die vollkommene Abdeckung für Spionage haben], hat kritische Stücke das Brett entfernt. Afrikaner müssen verstehen, das ein Test ihrer Hoheit und Unabhängigkeit ist. Wenn Mugabes unabhängige Stimme durch westliche Intervention beruhigt werden kann, Propaganda und die Kollusion der lokalen Marionetten, dann wird Unabhängigkeit Afrikas bedeutungslos.

Afrika kann seine eigenen Probleme lösen und es muß dem Westen dieses assertively erklären. Mbekis ruhige Diplomatie ist ein Versuch, afrikanische Lösungen zu finden und Gewalttätigkeit und Chaos zu vermeiden, denn die Leute von Zimbabwe abgelehnt, um weg in den Sonnenuntergang zu reiten und das Land zu geben einem Mann, der über die westlichen Kapitalien tollt, die Sanktionen und Intervention gegen sein eigenes Land verlangen und, von einem Index zu sprechen scheint, der die Verleumder der Regierung widerhallt.

Probleme Zimbabwes sind nicht unlenksam und sie können von Africans gelöst werden, der zusammen arbeitet, aber die Führer der Region müssen mit einer Stimme sprechen, wie sie am gerade-beendeten AU Gipfel taten, und erklärten unmißverständlich den Westen, Afrika allein zu verlassen, um die Zimbabwean Situation zu beheben, ob durch eine Einheitregierung oder irgendeine Abtretung der Energie.

Leider fährt Tsvangirai fort, sich seine Glaubwürdigkeit zu vergleichen, indem er als der Westmann erscheint. Wir brauchen nicht, durch Gespräch „der Demokratie“ verwirrt zu werden, das der Westen besteht auf, wann er ihre Interessen trifft.

Zimbabwe, müssen wir, nie nie vergessen, sind wirklich ungefähr ein defiant schwarzer Mann, der zurücknimmt, was von seinen Leuten gestohlen wurde, wie sein Recht zu tun. Afrikaner haben keinen Grund, über dieses beschämt zu sein. - Der afrikanische Hauptleiter.

L Amengeo Amengeo ist ein Fachmann auf spanisch, lateinamerikanisch, Karibische Meere sowie afrikanische Geschichte. Er ist auch ein Journalist, ein Staatsbeamter und ein Graphikkünstler gewesen.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe: Vítima ou bandido?
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Robert Mugabe: Vítima ou bandido?

Por Amengeo Amengeo

quando os tubarões cheiram o sangue, entram em um frenzy de alimentação e atacam relentlessly. Está alimentando o frenzy sobre Zimbabwe que precedeu as eleições do run-off junho de 27.

Thwarted em sua oferta para instalar seu homem Morgan Tsvangirai no poder, as forças do neo-colonialism ocidental continuam à catraca acima da pressão dos meios. Alguns líderes africanos parecem ter comprado nesta campanha do propaganda.

As histórias na imprensa ocidental sobre “Governo-sanctioned a violência” no foco de Zimbabwe em citar lurid dos detalhes simples e opinionated fontes anonymous sem dados muito verifiable.

Recorde os relatórios gory sobre tropas de Saddam em Kuwait durante os primeiros bebês bayoneting da guerra de golfo em seus incubators? Muitas destas histórias giraram mais tarde para fora para ser fabricações. O mesmo tipo de campanha está operando-se em Zimbabwe agora.

Poderia a violência orchestrated pelas forças externas que tentam forçar uma crise do caos, justificando desse modo a intervenção? A suspensão de Mugabe participação das agências do dae (dispositivo automático de entrada)' era uma matéria da sobrevivência nacional. Os comentários outspoken do embaixador dos E.U. foram além de seu purview como um diplomata residente e entraram na área interditado da interferência direta em casos internos de um país sovereign.

O esforço para o controle de Zimbabwe nunca foi sobre a democracia. Nós necessitamos estar absolutamente desobstruídos sobre aquele. O esforço para o controle de Zimbabwe é aproximadamente, e foi sempre aproximadamente se os africanos se governarão ou estarão subordinados às ordens e aos whims de poders ocidentais.

Quando se considera há pelo menos uma metade dos líderes de uns dúzia africanos que realmente o brutalise seus povos e governou seus países respectivos sem nenhuns pretensions sobre a democracia para mais por muito tempo do que Mugabe, a pergunta deve ser pedido: por que, então Mugabe?

Há uma tendência através de África entre determinados setores, demitir e para desvalorizar o ideology e os valores do liberation esforce-se, os valores que abrangeram o quest para a liberdade da régua extrangeira (que era mil vezes mais má do que qualquer coisa todo o ditador africano poderia sonhar acima hoje. O rei Leopold de Bélgica, por exemplo, massacrou 10 milhão Congolese durante o scramble para África na volta do último século), a busca para uma identidade africana e finalmente, unification continental.

A implicação desse esforço não foi perdida nunca em planners estratégicos ocidentais - para uma África unified, no controle de recursos humanos e naturais vastos, o espaço três da terra vezes o tamanho dos Estados Unidos da América, poderia evoluir em um gigante militar e econômico como tem China em anos recentes.

As implicações desta visão, com as conseqüências psicológicas para africanos a vida excedente do mundo nas margens das sociedades que habitam no sufferance em Europa e América, mundo-está mudando. Assim, buds que o sprout deve ser rasgado acima como ervas daninhas antes que suas raizes puderem escorar e espalhar. Zimbabwe é tal bud.

O que quer que seus shortcomings, Mugabe estiveram consistentemente e unequivocally para a independência africana e demonstraram suas convicções bandeja-Africanas intervindo em nome do governo de Laurent Kabila atrasado na república democrática de Congo quando foi atacada pelas forças suportadas por interesses econômicos ocidentais.

O stance de Mugabe vis-à-vis o oeste tem sua justificação baseada em razões históricas sadias. Quando as nações européias scrambled para recursos de África na volta do último século, Cecil Rhodes, o imperialist britânico quintessential (quem carimbou presumptuously seu nome em um país africano) emitiram em seus mercenaries e freebooters, massacrados o Ndebele e o Shona, proprietários originais da terra.

Os africanos resistidos ferozmente inspiraram por Nehanda, uma mulher divine (pendurada mais tarde pelos brancos para que audaz inspire e resistam) mas foram dizimados pelo injetor de máquina do maxim, uma arma nova de encontro a que eles não teve nenhuma defesa. As terras africanas apportioned então aos invasores e os africanos dispossessed de e foram expelidos suas terras.

Quando Mugabe fêz exame para trás das terras dos brancos em 2000, estava agindo legitimately e estava endireitando um erro century-old. A conversa sobre a “régua de lei” e daquela que deve ter seguido o protocolo legal é absurdo absoluto - para quando os ladrões e os mercenaries de Rhodes' invadiram, não exercitaram nenhum legalities, mas matado simplesmente e estola a terra apenas como seus comtemporâneos tinham feito com os povos indígenos de América e de Austrália.

Como o Rhodesians so-called, derrota enfrentada por exércitos do guerrilla de Mugabe, Grâ Bretanha, que tinha recusado previamente intervir em nome dos africanos de encontro a seu “kith e dos parentes”, scrambled para arranjar um negócio da paz antes de sofrer uma derrota humilhando. Os partidos guerreando foram convidados à casa de Lancaster em Londres onde os Ingleses desinsetaram os quartos do hotel dos africanos e checkmated assim seus mais melhores movimentos. Os Ingleses prometidos financiar a reforma da terra, que era o belli do casus para a guerra, mas não tiveram tipicamente nenhuma intenção assim de fazer. Em 2000, enfrentado com uma demanda levantando-se para a reforma da terra, Mugabe agiu.

Isto era unforgivable.

Enquanto Cuba remanesce unforgivable para a independência se manifestando, assim que faz Zimbabwe remanesce unforgivable para exercitar sua direita recuperar a terra que pertence rightfully aos africanos. Atrás de toda a conversa high-flown sobre de “as direitas propriedade” e “régua o racism branco das mentiras da lei”, um sentido do entitlement branco, e aquele africanos não têm nenhuma direita ao redress que os erros perpetrated de encontro a eles assim brutal e para assim por muito tempo.

O oeste, especialmente Grâ Bretanha, os E.U., Austrália e outros Europeus não tem nenhuma direita lecture africanos sobre direitas e a “régua de lei” dada a história de seus depredations - slavery, roubo das terras, exterminação do Tasmanians pelos Australians e genocide pelos alemães de encontro ao Herero.

Porque africano as cabeças de estado e de governo resolvidos no summit africano recentemente prendido da união problemas de Egipto, Zimbabwe são problemas africanos e devem ser resolvidas por Africano. O corredor de Tsvangirai aos capitais ocidentais como um schoolchild petulant que queixa-se sobre Mugabe está dando ao oeste uma desculpa para intervir em casos de Zimbabwe ou talvez é verdadeiramente seu fantoche e tem que relatar a seus mestres. É muito curioso que o oeste anunciou sua vitória antes de votações uniformes da saída.

Frustrado pela falha de seu homem ganhar uma vitória outright, o oeste tem ratcheted acima da pressão nas esperanças de precipitating uma crise que permita que interviessem mais diretamente. O movimento pre-emptive de Mugabe de encontro às agências do dae (dispositivo automático de entrada) [que têm a tampa perfeita para o espionage] fêz exame de partes críticas fora da placa. Os africanos necessitam compreender que é um teste de seus sovereignty e independência. Se a voz independente de Mugabe puder ser acalmada pela intervenção ocidental, propaganda e o collusion de fantoches locais, a seguir a independência de África torna-se sem sentido.

África pode resolver seus próprios problemas e necessita dizer assertively ao oeste esta. O diplomacy quieto de Mbeki é uma tentativa de encontrar soluções africanas e de evitar a violência e o caos, porque o pessoa de Zimbabwe recusado montar fora no por do sol e dar o país a um homem que cavorts sobre os capitais ocidentais que se chamam para sanctions e intervenção de encontro a seu próprio país e pareça falar de um certificado que ecoe os detractores do governo.

Os problemas de Zimbabwe não são intractable e podem ser resolvidos por Africano que trabalha junto, mas os líderes da região necessitam falar com a uma voz como fizeram no Summit apenas-terminado do AU, e disseram unequivocally o oeste para sair de África sozinha para resolver a situação de Zimbabwean, se por um governo da unidade ou por algum cession do poder.

Infelizmente, Tsvangirai continua a comprometer seu credibility aparecendo como o homem ocidental. Nós não necessitamos befuddled pela conversa da “democracia” que o oeste insiste em quando se encontra com seus interesses.

Zimbabwe, nós devemos nunca, nunca esquecer-se, somos realmente aproximadamente um homem preto defiant que faz exame para trás o que foi roubado de seus povos como era sua direita fazer. Os africanos não têm nenhuma razão ser ashamed deste. - O executivo africano.

l Amengeo Amengeo é um specialist no espanhol, latin - americano, as Caraíbas as well as a história africana. Foi também um journalist, um empregado civil e um artista do gráfico.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe: Offer eller villain?
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Robert Mugabe: Offer eller villain?

Vid Amengeo Amengeo

, när hajar luktar blod, går anfaller de in i en matande frenesi och relentlessly. Det matar frenesi om Zimbabwe som kom före de Juni 27 omtävlingvalen.

Förhindrat i deras anbud för att installera deras man Morgan Tsvangirai driva in, styrkorna av västra neo-kolonialism fortsätter till ratcheten upp massmedia pressar. Några afrikanska ledare verkar för att ha köpt in i denna propagandaaktion.

Berättelser i den västra pressen om ”Regering-sanktionerat våld” i Zimbabwe fokuserar på lurid specificerar enkelsidig citering och opinionated anonyma källor utan mycket kontrollerbara data.

Minns att de blodiga rapporterna om Saddams soldater i Kuwait under första sticka med bajonett för Gulfkriget behandla som ett barn i deras kuvöser? Många av dessa mer sistnämnd för berättelser som ut vänds för att vara fabriceringar. Den samma typen av aktionen fungerar i Zimbabwe nu.

Kunde våld ha iscensatts av yttre styrkor som försöker att tvinga en kris av kaos som försvarar därmed ingripande? Mugabes upphängning av bistår byrå' medverkan var en materia av medborgareöverlevnad. De frispråkiga kommentarerna av US-ambassadören gick det okända hans sfär som en invånarediplomat och skrev in skyddsområdet av riktar störning i ett suveränt lands inre affärer.

Ansträngningen för kontrollerar av Zimbabwe har aldrig varit om demokrati. Vi behöver att vara absolut klara om det. Ansträngningen för kontrollerar av Zimbabwe är omkring och har alltid varit om ska afrikaner härskar sig eller underordnas huruvida till diktaten och whimsna av västra överhet.

När man betraktar, finns det åtminstone halvan afrikanska ledare för ett dussin, som brutaliserar deras folk och har härskat faktiskt deras respektive länder utan några pretensions om demokrati för longer än Mugabe, ifrågasätta måste frågas: why därefter Mugabe?

Det finns en trend över Afrika bland bestämda sektorer, att avfärda och devalvera ideologin och värderar av befrielseansträngningen, värderar som encompassed sökanden för frihet från utländskt härskar (som var tusen värre tider, än något någon afrikansk diktator kunde drömma upp i dag. Göra till kung Leopold av Belgien, till exempel mördade urskillningslöstt 10 miljon kongoles under scramblen för Afrika på vänden av det sist århundradet), sökandet för en afrikansk identitet och ultimately, kontinental sammanslagning.

Implikationen av den ansträngning har aldrig varit borttappad på västra strategiska planners - för en enade Afrika, kontrollera in av vast människa, och naturresurser, landutrymme tre tider storleksanpassa av Amerikas förenta stater, kunde evolve in i en militär och en ekonomisk jätte, som har Kina under senare år.

Implikationerna av denna vision, med de psykologiska följderna för afrikaner världen över att bo på förser med marginal av samhällen som de bebor på sufferance i Europa, och Amerika, värld-ändrar. Således kan knoppar, som grodden måste vara sönderrivna övre lika weeds, för deras rotar, ankra och spridning. Zimbabwe är en sådan knopp.

Allt vad hans ofullkomlighet, Mugabe har konsekvent och som står unequivocally för afrikansk självständighet och, har visat hans panorera-Afrikanen övertygelser, genom att ingripa på vägnar av regeringen av den sena Laurent Kabila i den demokratiska republiken av Kongofloden, då den anfölls av styrkor som drogs tillbaka av västra ekonomiskt, intresserar.

Mugabes stance vis-à-vis det västra har dess motivering som baseras på solitt historiskt, resonerar. När europénationerna som var scrambled för Afrika resurser på vänden av det sist århundradet, Cecil Rhodes, den väsentliga brittiska imperialisten (vem stämplade presumptuously hans känt på ett afrikanskt land), överförde i hans legosoldater och freebooters som mördades urskillningslöstt Ndebelen och Shonaen, de original- ägarna av landet.

Afrikanerna motstod häftigt inspirerat av Nehanda, en gudomlig kvinna (mer sistnämnd som hängs av viterna för att att våga ska inspirera och som ska motstås) men decimated av sentensmaskingeväret, ett nytt vapen mot som dem hade inget försvar. Afrikanska länder fördelades därefter till invadersna, och afrikaner togs ifrån av och drivande av deras länder.

Då Mugabe tog tillbaka länderna från viterna i 2000, agerade righting han legitimately och ett century-old fel. Samtalet om ”rättssäkerheten” och det som han bör ha följt lagligt protokoll, är evig sanningnonsens - för, när Rhodes' stjäler och invaderade legosoldater, dem övade inga legalities, men enkelt dödat och stolan landet, som precis deras samtidor hade gjort med det infödda folket av Amerika och Australien.

Som den so-called Rhodesiansen vänt mot nederlag av Mugabes gerillasoldatarméer, Britannien, som hade föregående vägrat för att ingripa på vägnar av afrikanerna mot deras ”kith och släkting” som är scrambled att ordna ett fredavtal, innan att lida ett förödmjuka nederlag. De kriga partierna var inbjudna till det Lancaster huset i London var britten buggade hotellrummen av afrikanerna och görade schackmatt thus deras bäst flyttningar. Britten lovade för att betala landreformen, som var casusbellien för kriga, men hade typisk inga avsikter av så att göra. I 2000 vänt mot med en resningbegäran för landreform, agerade Mugabe.

Detta var unforgivable.

Som Kuban återstår unforgivable för visande självständighet, så gör Zimbabwe återstår unforgivable för att öva henne rakt till återkrävalandet som hör hemma rightfully till afrikaner. Bak alla högtravande samtal om ”begick egendomsrätter” och rasismen ”för rättssäkerhet” liesvit, en avkänning av vitberättigande, och, att afrikaner har ingen rakt till redress, felen mot dem så brutally och för så long.

Det västra, speciellt Britannien, USEN, Australien och andra européer har inget rakt till att föreläsa afrikaner om rätter och ”rättssäkerheten” som ges historien av deras depredations - slaveri, stöld av länder, utrotningen av Tasmaniansen av australierna och folkmord av germansna mot hereroen.

Som afrikanska statschefar och regeringen som lösas på det för en tid sedan rymda afrikanska fackliga toppmötet i Egypten, Zimbabwe är måste problem, afrikanska problem och lösas av Afrikan. Tsvangirais spring till den västra huvudstadnågot liknande en petulant schoolchild som klagar om Mugabe, ger det västra en ursäkt för att ingripa i Zimbabwe affärer, eller kanske är måste han riktigt deras docka och att anmäla till his styr. Det är mycket nyfiket att det västra meddelade hans seger framåt av jämna vallokalsundersökningar.

Frustrerat av felet av deras man att segra en fullständig seger, har det västra ratcheted upp pressa i hoppen av att påskynda en kris som skulle låter dem ingripa direktare. Mugabes har pre-emptive flyttning mot biståbyråerna [som har göra perfekt att täcka för spionage], tagit kritiskt lappar av stiga ombord. Afrikaner behöver att förstå som är en testa av deras suveränitet och självständighet. Om Mugabes vilde uttrycker kan stillas av västra ingripande, propaganda och maskopin av lokaldockor, då Afrika självständighet blir meningslös.

Afrika kan lösa dess egna problem, och det behöver assertively att berätta det västra detta. Mbekis är tyst diplomati ett försök att finna afrikanska lösningar och att undvika våld och kaos, for folket av Zimbabwe som vägras till ritten av in i solnedgången och att ge landet till en man som cavorts om västra huvudstäder som kallar för sanktioner och ingripande mot hans egna land och, verkar för att tala från en skriva, som ekar förtalarna av regeringen.

Zimbabwe problem är inte intractable, och de kan lösas av det Afrikan arbetet tillsammans, men regionens ledare behöver att tala med en uttrycker, som de gjorde på detavslutade AUtoppmötet, och berättade unequivocally det västra att lämna Afrika ensam för att lösa det zimbabwiska läget, huruvida vid en enhetregering, eller någon cession av driver.

Tyvärr fortsätter Tsvangirai för att kompromissa hans trovärdighet, genom att synas som den wests manen. Vi behöver inte att förvirras av samtalet av ”demokrati” som det västra insisterar på, när det möter deras intresserar.

Zimbabwe måste vi aldrig, aldrig glömma, är egentligen omkring en utmana svart man som tillbaka tar vad stals från hans folk, som var his rakt till. Afrikaner har inget att resonera för att vara skamsna av denna. - Den utöva afrikanen.

l Amengeo Amengeo är en specialist i spanjor, latin - amerikanen som är karibisk as well as afrikansk historia. Han har också varit en journalist, en tjänsteman och en grafisk konstnär.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Роберт Mugabe: Жертва или злодейка?
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Роберт Mugabe: Жертва или злодейка?

Amengeo Amengeo

когда акулы пахнут кровью, они идут в подавая остервенение и атакуют relentlessly. Подает остервенение о Зимбабве предшествовала избрания стекания 27-ое июня.

Я Thwarted в их заявке для того чтобы установить их человека Morgan Tsvangirai в силу, усилия западного neo-колониализма продолжаются к храповику вверх по давлению средств. Кажется, что покупают некоторые африканские руководители в эту кампанию пропаганды.

Рассказы в западном давлении о «Правительств-санкционировали расправу» в фокусе Зимбабве на lurid закавычить деталей one-sided и opinionated подметные источники без очень verifiable данных.

Вспомните gory рапорты о войсках Saddam в Кувейте во время младенцев первого войны в персидском заливе bayoneting в их инкубаторах? Много из этими рассказами более поздно turn out быть изготовления. Такой же тип кампании работает в Зимбабве теперь.

Смог расправа быть оркестрован внешними усилиями пытая принудить кризис беспорядка, таким образом оправдывая интервенцию? Приостановкой помощи Mugabe запутанность агенства' было дело национального выживания. Откровенные замечания посола США пошли за его purview как resident дипломат и вошли область ограничанного допуска прямое вмешательство в дела властительской страны внутренне.

Схватка для управления Зимбабве никогда не о народовластии. Нам нужно быть совершенно ясны о мы. Схватка для управления Зимбабве около, и всегда около будут управлять ли африканцы или будут субординированы к предписаниям и прихотям западных сил.

Когда рассматривать будут по крайней мере half a dozen африканских руководителей фактическ brutalise их люди и управляло их соответственно странами без любых pretensions о народовластии для более длиной чем Mugabe, вопрос необходимо спросить: почему, после этого Mugabe?

Будет тенденция через Африку среди некоторых участков, уволить и devalue мировоззрение и значения освободительной борьбы, значения которые включили quest для свободы от чужого правила (которое было тысяча времен более плох чем что-нибыдь любой африканский dictator смогло мечтать вверх сегодня. Король Leopold Бельгии, например, палачествовал 10 миллионов Congolese во время scramble для Африки на повороте от прошлого столетия), поиска для африканской тождественности и предельно, континентальная унификация.

Прикосновенность той схватки никогда не была потеряна на западных стратегических плановиках - для унифицированной Африки, в управлении более обширных людских и природные ресурсы, космос 3 земли раз размер Соединенных Штатов Америки, смог эволюционировать в воинский и хозяйственный гигант как имеет Китай in recent years.

Прикосновенности этого зрения, с психологическими последствиями для африканцев прожитие мира излишек на допустимых пределах обществ, котор они обитают в на sufferance в Europe и америка, мир-изменяет. Таким образом, бутоны которые росток необходимо сорвать вверх как засорители прежде чем их корни могут поставить на якорь и распространить. Зимбабве будет таким бутоном.

Его shortcomings, Mugabe последовательно и недвусмысленно стояли для африканской независимости и демонстрировали его лотк-Африканские осуждения путем вмешиваться именем правительства последнего Laurent Kabila в демократической республике Конго когда она была атакована усилиями подпертыми западными хозяйственными интересами.

Stance Mugabe vis-à-vis запад имеет свое объяснение основанное на ядровых исторических причинах. Когда европейские нации взболтанные для ресурсов на повороте от прошлого столетия, Сесиль Rhodes Африки, quintessential великобританский империалист (presumptuously проштемпелевало его имя на африканской стране) послали в его палачествованных mercenaries и freebooters, Ndebele и Shona, первоначально предпринимателям земли.

Сопротивляемые африканцы свирепо воодушевлянными Nehanda, божественная женщина (более поздно повиснутая белизнами для daring для того чтобы воодушевить и сопротивлять) но были decimated автоматом сентенции, новыа виды оружия против которого они не имел никакую оборону. Африканские земли после этого были распределены к оккупантам и африканцы были dispossessed и после того как они drive off их землям.

Когда Mugabe приняло назад земли от белизн в 2000, он действовал правомерно и выпрямлял century-old неправду. Talk about «торжество права» и то, котор он должен последовать за законным протоколом будет совершенно вздор - для когда вторгнутые похитители и mercenaries Rhodes', они не работали никакие законности, но просто после того как оно убито и stole земля как раз по мере того как их сверстницы сделали с коренныа народности америки и Австралии.

Как so-called Rhodesians, ое поражение армиями guerrilla Mugabe's, Британия, которая ранее отказала вмешаться именем африканцев против их «kith и kin», взболтанная аранжировать дело мира перед терпеть humiliating поражение. Воюя партии были приглашены к дому Lancaster в лондоне где British bugged комнаты гостиницы африканцев и таким образом checkmated их самые лучшие движения. British пообещали фондировать реформой земли, которая было belli casus для войны, но типично не имели никакие намерия так делать. В 2000, после того как я посмотрено с поднимая требованием для реформы земли, Mugabe подействовало.

Это было unforgivable.

По мере того как Куба остает unforgivable для обнародуя независимости, поэтому делает Зимбабве остает unforgivable для работать ее право reclaim земля которая rightfully принадлежит к африканцам. За все high-flown talk about «права на собственность» и «торжество права» лежит белый расизм, чувство белого entitlement, и что африканцы не имеют никакое право к redress неправды perpetrated против их настолько зверски и для настолько длиной.

Запад, специально Британия, США, Австралия и другие европейцы не имеет никакое право читать лекцию африканцы о правах и «торжестве права», котор дали историю их depredations - невольничества, похищения земель, изведения Tasmanians австралийцы и genocide немцами против Herero.

По мере того как африканско главыами государств и правительств разрешенные на недавн, котор держат африканском саммите соединения в проблемы Египте, Зимбабве будут африканские проблемы и должны быть разрешены Африканцем. Ход Tsvangirai к западным столицам как petulant schoolchild жалуясь о Mugabe дает западу отговорку для того чтобы вмешаться в делах Зимбабве или возможно он будет поистине их puppet и должен сообщить к его оригиналам. Оно очень любознательно что запад объявил его победу впереди ровных списков избирателей выхода.

Я расстроен отказом их человека выиграть outright победу, запад имеет ratcheted вверх по давлению в упованиях осаждать кризис который позволил бы их вмешаться более сразу. Движение Mugabe pre-emptive против агенств помощи [имеют совершенную крышку для шпионства] принимало критически части с доски. Африканцам нужно понять будет испытанием их суверенства и независимости. Если голос Mugabe независимо может быть успокоин западной интервенцией, пропаганда и collusion местных puppets, то независимость Африки будет несмысловой.

Африка может разрешить свои собственные проблемы и для этого нужно assertively сказать западу это. Тихая дипломатия Mbeki будет попыткой найти африканские разрешения и избежать расправу и беспорядок, потому что людьми Зимбабве отказанными для того чтобы ехать в заход солнца и дать страна к человеку который скачет о западных столицах вызывая для санкций и интервенции против его собственной страны и кажется, что говорит от сценария который вторит хулителям правительства.

Проблемы Зимбабве не несговорчивы и они могут быть разрешены Африканцем работая совместно, но руководителям зоны нужно поговорить с одним голосом по мере того как они сделали на как раз-законченном саммите AU, и недвусмысленно сказали, что запад вышел Африка одн для того чтобы разрешить ситуацию Zimbabwean, whether by правительство всеединства или некоторый cession силы.

Несчастливо, Tsvangirai продолжается скомпрометировать его правдоподобие путем появляться как западный человек. Нам не нужно быть одурманиванным беседой «народовластия» запад настаивает на когда он встречает их интересы.

Зимбабве, мы должны никогда, никогда не забывать, реально около один defiant черный человек принимая назад было украдено от его людей как было его право сделать. Африканцы не имеют никакую причину быть ashamed этого. - Африканский экзекьютив.

l Amengeo Amengeo будет специалист в испанском, латино-американско, Caribbean также, как африканская история. Он также был журналистом, гражданским служащим и художником графика.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

Robert Mugabe: Slachtoffer of schurk?
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Robert Mugabe: Slachtoffer of schurk?

Door Amengeo Amengeo

wanneer het bloed van de haaiengeur, zij in het voeden frenzy en een aanval relentlessly gaan. Er zijn het voeden frenzy over Zimbabwe dat 27 Juni reproductieverkiezingen voorafging.

Tegengewerkt in hun bod om de hun mens Morgan Tsvangirai in macht te installeren, gaan de krachten van Westelijk neo-kolonialisme aan pal op media druk verder. Sommige Afrikaanse leiders schijnen om in deze propagandacampagne gekocht te hebben.

Verhalen in de Westelijke Pers over „overheid-Gesanctioneerd geweld“ in de nadruk van Zimbabwe op schrille details die éénzijdige en opinionated anonieme bronnen zonder veel meetbare gegevens citeren.

Herinner de gory rapporten over Saddam troepen in Koeweit tijdens de eerste bayoneting babys van de Oorlog van de Golf in hun incubators? Veel van deze verhalen bleken later fabrications. Het zelfde type van campagne werkt nu in Zimbabwe.

Het geweld is bewerkt door externe krachten die een crisis van chaos, daardoor kon het rechtvaardigen van interventie proberen te dwingen? Opschorting van Mugabe de betrokkenheid van van hulpagentschappen' was een kwestie van nationale overleving. De openhartige commentaren van de ambassadeur van de V.S. gingen verder dan zijn kader als ingezetene diplomaat en gingen het beperkte gebied van directe interferentie in de interne zaken van een soeverein land in.

De strijd voor controle van Zimbabwe is nooit over democratie geweest. Wij moeten absoluut duidelijk over dat zijn. De strijd voor controle van Zimbabwe is ongeveer, en altijd geweest over of Afrikanen zich zullen beslissen of aan dictates en de grillen van Westelijke bevoegdheden ondergeschikt gemaakt.

Wanneer één nadenkt zijn er minstens een half dozijn Afrikaanse leiders die brutalise eigenlijk hun mensen en hun respectieve landen zonder enige pretensions over democratie voor dan Mugabe langer beslist, moet de vraag worden gesteld: waarom, toen Mugabe?

Er is een tendens over Afrika onder bepaalde sectoren, om de ideologie en de waarden van de bevrijdingsstrijd te verwerpen en te devalueren, waarden die de zoektocht naar vrijheid van buitenlandse regel omvatten (die duizend keer slechter dan om het even wat om het even welke Afrikaanse dictator vandaag kon omhoog dromen was. De koning Leopold van België, bijvoorbeeld, slachtte 10 miljoen Kongolees tijdens af door elkaar gooit voor Afrika bij het wisselen van de laatste eeuw), het onderzoek naar een Afrikaanse eigenheid en uiteindelijk, continentale eenmaking.

De implicatie van die strijd nooit verloren op Westelijke strategische ontwerpers - voor verenigd Afrika, in controle van enorme menselijke en natuurlijke rijkdommen, land ruimte drie keer is de grootte van de Verenigde Staten van Amerika, in een militaire en economische reus kon evolueren zoals China de laatste jaren heeft.

De implicaties van deze visie, met de psychologische gevolgen voor Afrikanen de wereld over het leven op de marges maatschappijen die zij op sufferance in Europa hebben gewoond in en Amerika, wereld-verandert. Aldus, kunnen de knoppen dat de spruit omhoog als onkruid vóór hun wortels moet worden gescheurd verankeren en uitspreiden. Zimbabwe is zulk een knop.

Wat ook zijn tekortkomingen zijn, heeft Mugabe constant en ondubbelzinnig Afrikaanse onafhankelijkheid betekend en zijn pan-African overtuigingen door namens de overheid van recent Laurent Kabila in de Democratische Republiek de Kongo aangetoond tussenbeide te komen toen het door krachten aangevallen werd die door Westelijke economische belangen worden gesteund.

De houding van Mugabe vis-à-vis het Westen heeft zijn rechtvaardiging die op correcte historische redenen wordt gebaseerd. Wanneer de Europese naties voor de middelen van Afrika bij het wisselen van de laatste eeuw, Cecil Rhodos, de quintessential Britse imperialist door elkaar gooien (die presumptuously zijn naam op een Afrikaans land) stempelde verzonden in zijn mercenaries en freebooters, slachtte Ndebele en Shona, de originele eigenaars van af het land.

De Afrikanen verzetten tegenzich hevig geïnspireerd door Nehanda, een goddelijke vrouw (die later door het wit voor het durven wordt gehangen zich te inspireren en werden te verzetten tegen) maar gedecimeerd door het stelregelmachinegeweer, een nieuw wapen waartegen zij geen defensie hadden. Het Afrikaanse land werd toen evenredig verdeeld aan de invallers en Afrikanen werden onteigend van en werden afgeslagen hun land.

Toen Mugabe het land van het wit in 2000 terugnam, handelde hij wettig en herstelde een eeuw oude verkeerd. De bespreking over de „rechtsstaat“ en dat hij wettelijk protocol zou moeten gevolgd hebben is absolute onzin - voor toen de dieven van Rhodos' en mercenaries binnengevallen, zij eenvoudig geen wettigheid, maar doodden uitoefenden en het land stalen enkel aangezien hun tijdgenoten met de inheemse inwoners van Amerika en Australië hadden gedaan.

Als zogenaamde Rhodesians, zag nederlaag door de guerillalegers van Mugabe onder ogen, Groot-Brittannië, dat eerder om namens de Afrikanen tegen hun „kith had geweigerd tussenbeide te komen en verwanten“, door elkaar gooit om een vredesovereenkomst te schikken alvorens aan een vernederende nederlaag te lijden. De oorlog voerende partijen werden uitgenodigd aan het Huis van Lancaster in Londen waar de Britten de hotelruimten van de Afrikanen afluisterden en zo hun beste bewegingen checkmated. De Britten beloofden om de landhervorming te financieren, die casusbelli voor de oorlog was, maar hadden typisch geen bedoelingen om dat te doen. In 2000, onder ogen gezien met een toenemende vraag naar landhervorming, handelde Mugabe.

Dit was onvergeeflijk.

Aangezien Cuba voor het vertonen van onafhankelijkheid onvergeeflijk blijft, zodat doet Zimbabwe blijven onvergeeflijk voor het uitoefenen van haar recht land terug te winnen dat met recht tot Afrikanen behoort. Achter al high-flown bespreking over „eigendomsrechten“ en „rechtsstaat“ ligt wit racisme, een betekenis van witte betiteling, en dat Afrikanen heeft geen recht te herstellen schaadt zo brutaal en voor zolang begaan tegen hen.

Het westen, vooral Groot-Brittannië, de V.S., Australië en andere Europeanen heeft geen recht op lezing Afrikanen over rechten en „rechtsstaat“ die geschiedenis van hun depredations wordt gegeven - de slavernij, diefstal van land, uitroeiing van de Tasmaniërs door de Australiërs en volkerenmoord door de Duitsers tegen Herero.

Als Afrikaanse staatshoofden en overheid vastbesloten bij de onlangs gehouden Afrikaanse top van de Unie in Egypte, zijn de problemen van Zimbabwe Afrikaanse problemen en moeten door Afrikanen worden opgelost. Het lopen van Tsvangirai aan Westelijke kapitalen zoals een petulant schoolkind dat over Mugabe klaagt geeft het Westen een verontschuldiging om in de zaken van Zimbabwe tussenbeide te komen of misschien is hij echt hun marionet en moet aan zijn meesters rapporteren. Het is zeer nieuwsgierig dat het Westen zijn overwinning voor zelfs uitgangsopiniepeilingen aankondigde.

Gefrustreerd door het nalaten van de hun mens om een openlijke overwinning te winnen, heeft het Westen ratcheted omhoog de druk in de hoop van het storten van een crisis die hen om zou toestaan directer tussenbeide te komen. Heeft de preventieve beweging van Mugabe tegen de hulpagentschappen [die de perfecte dekking voor spionage] hebben kritieke stukken uit de raad verwijderd. Afrikanen moeten begrijpen dat een test van hun soevereiniteit en onafhankelijkheid is. Als de onafhankelijke stem van Mugabe kan zijn stilled door Westelijke interventie, worden de propaganda en de collusie van lokale marionetten, dan de onafhankelijkheid van Afrika zonder betekenis.

Afrika kan zijn eigen problemen oplossen en het moet het Westen dit assertively vertellen. Is de stille diplomatie van Mbeki een poging om Afrikaanse oplossingen te vinden en geweld te vermijden en de chaos, voor de inwoners van Zimbabwe weigerde om weg in de zonsondergang te berijden en het land aan een mens te geven die cavorts over Westelijke kapitalen die sancties en interventie verzoeken tegen zijn eigen land en schijnt om van een manuscript te spreken dat de tegenstanders van de Overheid weergalmt.

De problemen van Zimbabwe zijn niet hardnekkig en zij kunnen door Afrikanen worden opgelost die samenwerken, maar de leiders van het gebied moeten met één stem spreken aangezien zij bij de enkel-gebeëindigde Top van Au deden, en ondubbelzinnig het Westen vertelden om Afrika alleen te verlaten om de Zimbabwean situatie, hetzij door een eenheidsoverheid of één of andere cession van macht op te lossen.

Jammer genoeg, blijft Tsvangirai zijn geloofwaardigheid door te verschijnen als man van het Westen compromitteren. Wij te hoeven niet te zijn befuddled door bespreking van „democratie“ die het Westen aandringt op wanneer het hun belangen ontmoet.

Zimbabwe, moeten wij nooit, nooit vergeten, zijn werkelijk ongeveer één uitdagende zwarte mens die terugneemt wat van zijn mensen werd gestolen zoals zijn recht was te doen. Afrikanen hebben geen reden van dit beschaamd te zijn. - De Afrikaanse Uitvoerende macht.

l Amengeo Amengeo is een specialist in Spaanse, Latijns-Amerikaanse, Caraïbische evenals Afrikaanse geschiedenis. Hij is ook een journalist, een ambtenaar en een grafische kunstenaar geweest.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13

روبرت [موغب]: ضحية أو ساذجة?
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
روبرت [موغب]: ضحية أو ساذجة?

ب [أمنجو] [أمنجو]

عندما يشمّ سمك قرش دم, هم يذهبون داخل يغذّي نوبة ويهاجم دون شفقة. هناك يغذّي نوبة حول زمبابوي أنّ تقدّم يونيو - حزيران 27 دورة حاسمة إنتخابات.

يثبّط في عرضهم أن يركّب رجلهم [مورغن] [تسفنجري] في قوة, يستمرّ القوات من [نيو-كلونيليسم] غربيّة إلى سقاطة فوق أوساط ضغطة. يبدو بعض زعيمات [أفريكن] أن يتلقّى اشتريت داخل هذا دعاية حملة.

[غفرنمنت-سنكأيشند] قصص في الصحافة غربيّة حول "عنف" في زمبابوي بؤرة على شاحبة تفاصيل يقتبس [أن-سدد] وعنيد مصادر خفيّة دون كثير معطيات ممكن تحقيق.

تذكّرت التقارير [غري] حول صدّام قوات في كويت أثناء الأولى حرب الخليج [بونتينغ] أطفال في محاضنهم? [تثرن ووت] كثير من هذا قصص فيما بعد أن يكون صنع. يشغل ال نفسه نوع الحملة في زمبابوي الآن.

استطاع العنف يتلقّى يكون نظّمت بقوات خارجيّة يحاول أن يجبر أزمة الحالة فوضى, بذلك يبرّر تدخل? [موغب] كان تعليق من معونة وكالات' تورط أمر من بقاء وطنيّة. ذهب التعليقات صريحة من ال [أوس] سفيرة إلى ما بعد نطاق سلطته كديبلوماسيّة مقيمة ودخل المنطقة مقيّدة من تداخل مباشرة في بلد مسيطرة شؤون داخليّة.

يكون الكفاح لتحكم زمبابوي يتلقّى أبدا حول ديموقراطيّة. نحن نحتاج أن يكون إطلاقا واضحة حول أنّ. الكفاح لتحكم زمبابوي حوالي, ويتلقّى دائما يكون حوالي ما إذا سيحكمبنفسي إفريقيات أو كنت سيتبع إلى الإرشاد ونزوات من قوى غربيّة.

عندما يعتبر واحدة هناك على الأقلّ [هلف ا دوزن] زعيمات [أفريكن] الذي واقعيّا [بروتليس] الناسهم وقد حكم بلادهم شخصيّة دون أيّ [برتنسون] حول ديموقراطيّة ل طويلا من [موغب], السؤال ينبغي كنت سألت: لماذا, بعد ذلك [موغب]?

كافحت هناك اتّجاه عبر إفريقيا بين قطاعات مؤكّدة, أن يصرف وخفّضت المذهب وقيم من التحرير, قيم أيّ حوى البحث لحرية من قاعدة أجنبيّة (أيّ كان ألف أوقات مريضة من أيّ شيء أيّ دكتاتورة [أفريكن] استطاع حلمت فوق اليوم. ذبح ملك [ليوبولد] من بلجيكا, مثلا, 10 مليون [كنغلس] أثناء التدافع لإفريقيا [أت ث تثرن وف] القرن متأخّرة), البحث لهوية [أفريكن] وأخيرا, توحيد قاريّة.

خسرت التضمن من أنّ كفاح يتلقّى أبدا يكون على مخططات غربيّة استراتيجيّة - ل يوحّد إفريقيا, في تحكم من ضخمة إنسانيّة و [نتثرل رسورس], أرض فراغ ثلاثة في الحجم من [أونيتد ستتس وف مريك], استطاع تطوّرت داخل عسكريّة وعملاقة اقتصاديّة بما أنّ يتلقّى الصين [إين رسنت رس].

التضمنات من هذا رؤية, مع النتيجات نفسانيّة لإفريقيات العالم على معيشة على الهوامش المجتمعات هم يسكنون على عذاب في أوروبا و [وورلد-شنجنغ] أمريكا. لذلك, براعم أنّ برعم ينبغي كنت مزّقت فوق مثل عشبة ضارّة قبل أن جذورهم يستطيع رسات ونشرت. زمبابوي هذا برعم.

ماذا يقف عيب نقصه, [موغب] يتلقّى باستمرار وبشكل جليّ لاستقلال [أفريكن] ويعرض قناعته [بن-فريكن] ب يتدخّل [أن بهلف وف] الحكومة من [لورنت] متأخّرة [كبيلا] في الجمهورية ديموقراطيّة كونغو عندما هو كان هاجمت بقوات يساعد بفوائد غربيّة اقتصاديّة.

[موغب] يتلقّى وقت [فيس--فيس] الالغرب تبريره يؤسّس على أسباب صحيحة تاريخيّة. عندما أرسل الأمم أوروبيّة مشوّشة لإفريقيا موردات [أت ث تثرن وف] القرن متأخّرة, [سسل] رودوس, ال [إيمبريليست] جوهريّة بريطانيّة (الذي بوقاحة ختم اسمه على [أفريكن كونتري]) في ه مرتزقات و [فريبووترس], يذبح [ندبل] و [شونا], المالكات أصليّة من الأرض.

ألهم الإفريقيات يقاوم [فيرسلي] ب [نهندا], إمرأة مقدّسة (فيما بعد يعلق بالأبيض لجريئة أن يلهم وقاومت) غير أنّ كان أهلك بالقاعدة مدفع رشّاش, سلاح جديدة ضدّ أيّ هم تلقّى ما من دفاع. فرقت أراضي [أفريكن] كان بعد ذلك إلى المعتدي وإفريقيات كان جربت من و [دريف وفّ] أراضيهم.

عندما أخذ [موغب] إلى الخلف الأراضي من الأبيض في 2000, هو كان تصرّف شرعا و [ريغتينغ] خطأ قرنا من العمر. [تلك بووت] ال "[رول وف لو]" وأنّ هو سوفت يتلقّى تبعت جائز بروتوكول هراء مطلقة - ل عندما رودوس' تدرّب لصات ومرتزقات يغزى, هم ما من شرعية, غير أنّ ببساطة يقتل ووشاح الأرض فقط بما أنّ متعاصرهم كانوا قد أتمّوا مع الالناس محلّية من أمريكا وأستراليا.

ك [رهودسنس] ما يسمّى, يواجه هزيمة ب [موغب] [غرّيلّا] جيوش, بريطانيا, أيّ تلقّى سابقا رفض أن يتدخّل [أن بهلف وف] الإفريقيات ضدّ هم "[كيث] وقريبة", مشوّشة أن يرتّب سلام صفقة قبل يعاني يهين هزيمة. دعات ال يحارب أحزاب كان إلى لانكستر منزل في لندن حيث الالبريطانيوّن تنصّتوا الفندق غرف من الإفريقيات ولذلك [شكمتد] حركاتهم جيّدة. وعد الالبريطانيوّن أن يموّل الأرض إصلاح, أيّ كان ال [كسوس] [بلّي] للحرب, غير أنّ بشكل خاصّ تلقّى ما من نيات من هكذا يتمّ. في 2000, يواجه مع يرتفع طلب لأرض إصلاح, تصرّف [موغب].

هذا كان [أونفورجفبل].

بما أنّ كوبا يبقى [أونفورجفبل] ل يبدي استقلال, لذلك يتمّ زمبابوي يبقى [أونفورجفبل] ل يتدرّب حقه أن يطالب أرض أنّ بطريقة شرعيّة ينتسب إلى إفريقيات. [تلك بووت] خلف [ألّ ث] [هيغ-فلوون] "خاصية حقوق" وال "[رول وف لو]" يكذب عنصرية بيضاء, إحساس من حق بيضاء, وأنّ إفريقيات يتلقّى ما من حق إلى تقويم الأخطاء ارتكبوا ضدّ هم هكذا بوحشيّة ول هكذا طويلا.

يتلقّى الالغرب, خصوصا بريطانيا, ال [أوس], أستراليا وأخرى [إيوروبن] ما من حق أن يحاضر إفريقيات حول حقوق وال "[رول وف لو]" يعطى التاريخ من عمليّت سلبهم - عبودية, إختلاس الأراضي, إبادة من [تسمنين] ب ال [أوسترلين] وإبادة جماعيّة بالألمانيات ضدّ ال [هررو].

بما أنّ [أفريكن] [هد وف ستت] وحكومة يحلّ في ال مؤخّرا يمسك [أفريكن] إتحاد قمة في مصر, زمبابوي مشاكل مشاكل [أفريكن] وينبغي كنت حللت بإفريقية. [تسفنجري] يعطي دوران إلى رأس مال غربيّة مثل تلميذة وقحة يشتكي حول [موغب] الالغرب عذر أن يتدخّل في زمبابوي شؤون أو ربّما هو حقّا دميتهم ويضطرّ أفدت إلى أسياده. هو جدّا فضوليّة أنّ أعلن الالغرب نصرته أمام يتساوى مخرجة عمليّة تصويت.

يثبّط بالإخفاق من رجلهم أن يربح نصرة صريحة, الالغرب [رتشتد] فوق الضغطة في الأمل من يعجّل أزمة أيّ سمحهم أن يتدخّل أكثر مباشرة. [موغب] قد أخذ حركة وقائيّة ضدّ المعونة وكالات [أيّ يتلقّى التغطية كاملة لتجسس] قطعات حرجة من اللون. إفريقيات يحتاجون أن يفهم أنّ يكون إختبار من هم سيادة واستقلال. إن [موغب] صوة مستقلّة يستطيع كنت [ستيلّد] بتدخل غربيّة, دعاية والتواطؤ من دمى محلّية, بعد ذلك إفريقيا يصبح استقلال عديم المعنى.

إفريقيا يستطيع حللت ه خاصّة مشاكل ويحتاج هو أن بجزم قلت الالغرب هذا. [مبكي] يسجو دبلوماسيّة محاولة أن يجد حلول [أفريكن] وتفاديت عنف وحالة فوضى, لأنّ الالناس زمبابوي يرفض أن يركب باتّجاه آخر داخل الغروب وأعطيت البلد إلى رجل الذي [كفورتس] حول رأس مال غربيّة يدعو لعقوبات وتدخل ضدّ ه خاصّة بلد ويبدو أن يتكلّم من نص أنّ يدوّي المنتقصات من الحكومة.

زمبابوي ليس مشاكل عسيرة وهم يستطيع كنت حللت بإفريقية يعمل معا, غير أنّ المنطقة زعيمات يحتاجون أن يتكلّم مع واحدة صوة بما أنّ هم أتمّوا في ال [جوست-ندد] [أو] قمة, وبشكل جليّ قال الالغرب أن يترك إفريقيا بانفراد أن يحلّ [زيمببون] حالة, [وهثر بي] وحدة حكومة أو بعض تخلّ القوة.

لسوء الحظّ, يستمرّ [تسفنجري] أن يتورّط مصداقيته ب يظهر كالرجل [وست'س]. نحن نحتاج لا أن يكون أربكت بمحادثة من "ديموقراطيّة" أيّ الالغرب يلحّ على عندما هو يلتقي فوائدهم.

زمبابوي, نحن ينبغي أبدا, أبدا نسيت, حقّا حوالي واحدة رجل متّحدة سوداء يأخذ إلى الخلف ماذا كان سرقت من الناسه بما أنّ كان حقه أن يتمّ. إفريقيات يتلقّون ما من سبب أن يكون خجلة من هذا. - المديرة [أفريكن].

[ل] [أمنجو] [أمنجو] إختصاصية في إسبانيّة, [لتين-مريكن], [كريبّن] [أس ولّ س] تاريخ [أفريكن]. يكون هو يتلقّى أيضا صحفية, [سفيل سرفنت] ورسم بيانيّ فن.

http://www.herald.co.zw/inside.aspx?sectid=1057&cat=13